گر مغز عفونی شده و چرکین است

گر مغز عفونی شده و چرکین است

در تربت کربلا پنی سیلین است

در ضمن، اگر شعورتان درد گرفت

یک روضۀ دبش بهترین مرفین است

بدون کود دین هم گل شکوفاست

بدون کود دین هم گل شکوفاست

زمین زایا و فروردین فریباست

شراب و انگبین روی زمین است

نگاه مؤمنان در آسمان هاست

50 تک بیت طنز 1

پشت لب مرد زن ذلیلی

کس پاک کن است هر سبیلی

این ما در آن آن ها می رود

از همان جا کامد آن جا می رود

شیخ اگر کم حرف هم باشد بلاست

چس همان گوز است، اما بی صداست

تنگی قافیه چو تنگی کون

گوز منظوم می دهد بیرون

کیر است، نه کار، جوهر مرد

مرد اوست که کل شهر را کرد

با سه میلیارد حور جنده سرشت

وه، عجب جنده خانه ای است بهشت

کس خلی را بستایید

بعد تا دسته بگایید

همین که زنی یک نمه شل شود

بسا مرد عاقل که کس خل شود

حق نیست بر این بخت گه آلوده برینیم؟

میمون به فضا رفته و ما روی زمینیم

ز اذان صبح تا شام چو نمازخوان کس خل

ننموده هیچ کونی سی و چار بار قنبل

مملکت بس که تخمی و هرت است

مغز ما روی تخم دایورت است

اتفاق بدی نیفتاده

یک نفر کرده، یک نفر داده

توی گوش دختران خوشگل زیر گذر

بوق بنز از بوق پیکان است خیلی بوق تر

زن جماعت مثل نیروگاه بوشهر است

هرچه خرجش کرده باشی رفته است از دست

کسی هرگز به ریش خود نخندد

اگر زیپ دهانش را ببندد

زیر ابرو را که بردارد پسر

کون خود را زود خواهد دید تر

قاضی محکمۀ خویش اگر که باشی

روی انصاف و عدالت سرِپا می شاشی

دیدن مادرزن خود هست چیز دلنشینی

عینهو آبی که توی کفش های خود ببینی

هر کسی یک تخم تخمی کاشته

حاصلی کیری از آن برداشته

در خیال هر مشنگ کس ببو

حد اعلای خرد باشد همو

اره برقی وسیله ای است مفید

لیک با آن سبیل را نزنید

ابله تحصیل کرده یک خر است

کز تمام ابلهان ابله تر است

فقط موی بلند است و تن چرکین و بوی گند

سه دستاورد این دنیا که بی زحمت به دست آیند

یک نگار هات می سوزاندت

زیر بار سکس می گوزاندت

کار عاقل از همان اول بجاست

تجربه کردن برای خنگ هاست

چو با زوبین زرینی بجنگی

کنی هر دشمنی را خایه فنگی

بعد از آنی که بلا نازل شد

تازه این کس خل خر عاقل شد

پیرزن چون به رقص برخیزد

گردوخاک بدی برانگیزد

گر همه چیزی به همین ریش بود

بز ز همه جانوران پیش بود

سخنت دلفریب و شیرین است

شک ندارم به کل دروغین است

اگر از کون تو را کشند به دار

به ز یک ازدواج نکبت بار

چشم تو خالی ز خواب است و دلت از سنده پر؟

قرص خواب و قرص مسهل را ولی با هم نخور

خمس خوار بی حیا از راهزن هم بدتر است

بوی سالوس و ریا از بوی عن هم بدتر است

یک اسب خوش رکاب به از گله ای خر است

یک کیر چاق به ز دوصد کیر لاغر است

او که یک بار کون دهد به کسی

گاه و بیگاه می کند هوسی

آنچه آسان به زبان می آید

کردنش کون تو را می گاید

هر کتابی در آن حدیث و دعاست

جای آن سطل آشغال شماست

خواهرش را به دست من داده

دنبه را پیش گربه بنهاده

هر کسی روی کون او مو نیست

به خیالت که عین تو کونی است؟

هر کسی جیبش ز بیخ و بن تهی است

کلهم اوضاع و احوالش گهی است

هرکه گوید دیگری ترک خر است

او خودش از ترک ها هم خرتر است

آیا درون کون پسر کیر خر رود؟

آری، رود، ولیک به خون جگر رود

پاسخ موعظۀ ملا چیست؟

گوزی اندر پی گوز دگری است

خرتر از شیعۀ اثناعشری نیست که نیست

نیمی از عمر برای عربی مرده گریست

گوز وقتی بی صدا باشد چس است

کیر اگر بی دست و پا باشد کس است

جهان آفرین تا جهان آفرید

بلایی چو ملا نیامد پدید

گرچه صاحب کیرم

کس ندیده می میرم

شیخ ما دیدی چه با ایران نمود؟

کون او را کیرخرباران نمود

درد زاییدن که نازل می شود

لذت سکس از دماغت در رود

دودی بگیر و در افق خواب ها بپر

گنجشک پر، کلاغ پر و نسل شصت پر

به راز بوسه و لبخند سوگند

به راز بوسه و لبخند سوگند

که لب های تو ای زیبای دلبند

زمان بوسه و هنگام لبخند

شبیه غنچه، مثل گل قشنگ اند

50 سه گانی طنز

با خودش این گونه نجوا کرد مرد:

«علت عاشق ز علت ها جداست»

بعد لب های خرش را ماچ کرد

عقل را دخترک چو باخته است

غیر نان در تنور چسباندن

کاری از دست بنده ساخته است؟

نۀ یک زن بله اندر بله اندر بله است

«نکن» و «زشته» و «آدم بشو» و «دست نزن»

تله اندر تله اندر تله اندر تله است

آن دو چیزی که به رنگ سرخ خویش

بد بلایی بر سر خویش آورند

آلبالو و لبان دخترند

کار زن مکر و فسون و جادوست

اولین حیلۀ زن لبخندش

آخرین حیلۀ زن گریۀ اوست

سهم ما از این وطن میان خشتک جناب شیخناست

یکیش سمت چپ

یکیش سمت راست

ای همانی که ناقص است تنت

برج میلاد توی کون زنت

که چه خوش ریده ای تو در وطنت

در این عصر جهاد اقتصادی

بدون خرج کافی شاپ و کاندوم

خوشم با سکس های انفرادی

هرچه در متن کتاب دینی است

حاصل عقدۀ خودخربینی است

گاه ریدن سر قبر پدرت یک عمل آیینی است

مرد وقتی که هلو می بیند

یا می چیند

یا می ریند

ـ عسلم، خوابی یا بیداری؟

ـ خرّوپف!

ـ ای بمیری؛ اَه، تف!

شاعری که تخم های خویش را

در میان سطر سطر شعرهای خویش کاشت

گفتنی زیاد داشت

کردن هر داف باحال و خفن

فارغ از رنج و عذاب مخ زدن

هست کار مردمان جلق زن

فرق بسیاری است بین آدم بی حال و فرز

هر دو تا البته یک جایی به دردی می خورند

یا به درد کاری و یا که به درد لای جرز

تلاش معاش

تلاش معاش

به این زندگانی بشاش

تجربه کاری است که خر می کند

مرد خردمند از آغاز کار

از خطر البته حذر می کند

یک بلوغ بی فروغ داشت

تخم های خویش را

روی ماه کاشت

هر زمان کار تو می افتد به کون

خاصه کون بچه پرروهای تخس

جا بکن تا عمق فیها خالدون

گل اگه عطر و بو نده گل نیست

هیچ فردی شبیه دخترکی

که کسش آکبنده کس خل نیست

مطمئن باش اگه توی خونه

دختری با پسری تنها شه

نفر سومشون شیطونه

توی حرف دیگری هرگز نپر

ده نفر با هم که صحبت می کنند

نشنوی چیزی به غیر از عرّوعر

آدمیزاد مستعد خطاست

لیکن اصرار بر خطاکاری

کار یک کس مشنگ خنگ خداست

این نصیحت به هر مجردی است:

موقع انتخاب یک همسر

کیر آدم مشاور بدی است

کاشف شیطون بلای چادر مشکی

حق نبوغ هراسناک تو بوده

جایزۀ سال علم چشم پزشکی

هرکجا پول هست، شیطان هست

هرکجا پول نیست، موجودی

بدتر و بی شرف تر از آن هست

این چنین گفت سلیمان نبی:

دخترم، توی مکانی خلوت

برحذر باش ز مرد عذبی

یک خنگ به وقت حرف بی خود زدنش

انگار که ریده باشد او با دهنش

بوی گه و گوز می دهد هر سخنش

پدربزرگ

بس که ذکرهای خویش را شمرد

مرد

بازم این بچۀ ندیدبدید

تا دوباره چشش به دختر خورد

خودشو تکه پاره کرد و درید

باز هم رنگ سیاه

باز هم نوحه، عزا

ای فلان بن فلان، باز که کشتند تو را!

آدم کله پوک مسکینی است

گر نداند که روی کپۀ گه

جای خوبی برای اسکی نیست

الاغ

اگرچه در تمام عمر خود سواری حسابی ای به هر کسی که دیده بود داده بود

ولی خودش همیشۀ خدا پیاده بود

چاهی که در آن آب بریزند کدام است؟

هر کس بتواند بدهد پاسخ این را

یک لاشی بی تربیت تخم حرام است

ز بی پولی بنالد آدمیزاد

ولیکن هیچ کس را دیده ای که

ز بی عقلی برآرد بانگ و فریاد؟

فلک آن مرد را یاری نماید

که او با کار و کوشش کون خود را

چنان گاید که از حلقش درآید

لایق عرعر خر گوش کری است

هرکه در پاسخ خر عرعر کرد

شک مدارید خودش نیز خری است

آدم پرمدعای کون گشاد

حاصل کارش اگرچه اندک است

لیک باشد گوزگوز او زیاد

این را که تو سیمین تنی و گل رخسار

یک بار به دختری بگو تا شیطان

یکریز به گوش او بخواند صد بار

حرف هایی قشنگ می گویی

راستش را به من بگو لطفاً

از من ای بی شرف، چه می جویی؟

زندگی مثل ورود از اون دره

سفت وقتی که بگیری، یک کمی دردآوره

شل بگیری بهتره

«اُه، چه فرزم، منو باش!»

پیرزن گفت؛ همان وقت که با سر

رفت تو کاسۀ آش

خر ماده اگر شود داور

حکم خواهد نمود در عالم

نیست چیزی ز کیر خر خوش تر

هرکجا که عکس قلب تیرخورده ای است

شک نکن که او که عکس را کشیده است

مرد از نگار خویش کیرخورده ای است

گر ز سوراخ کلیدی بنگرد یک مرد

ممکن است از مادرش چیزی ببیند که

طفلکی را بدرقم سرخورده خواهد کرد

«آتیش را باشید»

این حرف موشی بود

آن موقعی که روی یخ شاشید

صحنه های زندگی

اگر شبیه صحنه های فیلم های صحنه دار بود

شاهکار بود

جناب شیخ سرش داغ بود و سوتی داد:

دو جفت بال خدا داشت

یکی به جعفر طیار و دومیشو به این مرد عنکبوتی داد

تفو بر تو ای چرخ گردون، تفو

بگا مردمان را، ولی مرگ من

بزن قبل کردن درِ کون تفو

سینمای وطنی را بنگر

نقش اول شده مال رهبر

نقش ما چیست؟ سیاهی لشکر

اشک هایم از غم زمانه است

از غم کرایه خانه است

عاشقی بهانه است

هرچند که مرگ بخشی از تقدیر است

هرچند که مرگ بخشی از تقدیر است

هر ثانیه دیرتر خودش توفیر است

یک برۀ در سالن سلاخی هم

با جذبۀ جاودانگی درگیر است

هست نوزاد خفته در بستر

هست نوزاد خفته در بستر

قدردان محبت مادر

به تو روزانه می دهد پاداش

نیم کیلو عن و دو لیوان شاش

انسان میانسال جوانی پیر است

انسان میانسال جوانی پیر است

این بازی بچگانۀ تقدیر است

مردی سی و هفت ساله عاشق شده بود

خندید و به خود گفت که دیگر دیر است

شعر من هرکجا چرند شده

شعر من هرکجا چرند شده

تنگی قافیه مقصر بود

هرکجا هم که دلپسند شده

هنر بی بدیل شاعر بود

در کشور ایران مثل زیبایی است

در کشور ایران مثل زیبایی است

گویند که هر دخترکی بابایی است

اما تو چه مامانی و نازی لیلا

هر قاعده ای شامل استثنایی است

هیچ موقع وقت خود را بی جهت

هیچ موقع وقت خود را بی جهت

صرف صحبت با مشنگ خر نکن

گر خری در روی تو عرعر کند

خر نشو، در روی او عرعر نکن

از کل زمین یک وجبش سهم من است

از کل زمین یک وجبش سهم من است

آن نقطه که جای ماندن و ساختن است

بی نقشه به همراه دلت راه بیفت

هر جا که دلت تند زد آن جا وطن است